Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Dzieje szkolnictwa w Mazańcowicach od zarania do 1910 roku - uzupełnienie

Ocena użytkowników:  / 0
SłabyŚwietny 

Poniżej przedstawiamy uzupełnienie artykułu Pawła Kuboszek "Dzieje szkolnictwa w Mazańcowicach do roku 1910" nadesłane przez Mariusza Fender. Obejmuje artykuł o uroczystości Jubileuszu 100-lecia tej Szkoły Ewangelickiej w roku 1894 zamieszczony w czasopiśmie Nowy Czas nr 18 z dnia 16 września 1894r, w którym zamieszczona jest historia szkoły oraz wykaz nauczycieli oraz opiekunów szkoły oraz artykuły o śmierci nauczycieli w szkole ewangelickiej Pawła Kukucza oraz Jerzego Górniak z roku 1908. Oba groby do dziś zachowane są na cmentarzu ewangelickim w Mazańcowicach.

Jubileusz 100-lecia Szkoły Ewangelickiej w Mazańcowicach

(1894 Rok)

W czwartek 30. sierpnia odchodzono w Mazańcowicach przy Bielsku przy zakończeniu szkoły na ten rok oraz i stuletni jubileusz założenia szkoły ewangelickiej. Szkoła ta na ten dzień była pięknie przystrojona a muzyka miejscowa przygrywała przy tej uroczystości. Po ukończeniu egzaminu, wypowiedzeniu dziękczynienia przez jednego ucznia występującego ze szkoły za odebrane nauki i odśpiewaniu hymnu ludowego podniósł przewielebny pan pastor Pustówka w jędrnej mowie w obecności licznie zebranej ludności tutejszej, że jako kronika tutejsza przez nauczyciela Jana Chudobę założona a teraz przez obecnego nauczyciela Pawła Kukucza dalej prowadzona, wspomina, do wyfundowania  tej szkoły pewien urzędnik książęcy z Bielska, który był katolickiej religii, przez co dał zachęcenie, iż radził ewangelikom, aby, gdy dwory książęce na kawałki sprzedawano, też sobie kawałek pola do wystawienia szkoły kupili; co się też stało a w roku 1794, w którym to roku ta szkoła wyfundowana została, od którego roku prawie latoś sto lat upłynęło a co wyjaśnia znaczenie tejto uroczystości.

Dalej mówił tenże: Pierwszym nauczycielem tejto szkoły był Jerzy Mendrok, rodem z Pogórza, którego gwoli tego, że od c.k. cyrkułu porządnie osądzony nie był, na wojnę oddano. Drugim nauczycielem był Mateusz Jany, rodem z Simoradza aż do roku 1804.Trzecim nauczycielem był Jan Chudoba rodem z Grodziszcza aż do swojej śmierci 13. października roku 1853. Po nim nastąpił Jan Kottas, pochodzący z Rzeki przy Cieszynie i był tu nauczycielem aż do roku 1858. Od roku 1858 aż dotąd  jest tu nauczycielem Paweł Kukucz pochodzący z Trzycieża. Dozorcami, względnie kuratorami przy tej szkole a to w owym przeciągu czasu, który ze wspomnianych kronik wynika byli kolejno: 1.Michał Mendrok z Nr 115,  2.Andrzej Zipser aż do swojej śmierci w roku 1859, 3. Jan Fender z Nr 79, który zostawał w urzędzie aż do roku 1862, 4. Paweł Stokłosa, który zastępował ten urząd do 29. maja 1888 roku, 5. Jerzy Antonik, który ten urząd pełnił przez 4 lata, 6. Jan Mendrok z nr 18 znajdujący się w urzędzie dla swego przesiedlenia się do Komorowic tylko przez 1 rok, a teraz, 7. Paweł Lennert, obecny burmistrz z Mazańcowic. Dobrodziejami tej szkoły stali się, co się też z wdzięcznością wspomina: 1. Bielski książę który za prośba na budowę starej drewnianej szkoły w roku 1794 wszystko drzewo darował. 2. Pruski król, który na prośbę zrobioną przez nauczyciela Jana Chudobę, w roku 1838, 100 talarów  na wyfundowanie szkoły z twardego materiału. 3.Ksiażę Schönburg, ze Saksonii który na poparcia szkoły w roku 1838 równie 40 zł. darował a okrom tego ten sam wspaniałomyślny książę fundacyę zrobił, z której fundacyi, tutejszy nauczyciel począwszy od roku 1854 przez wysoką radę kościelną we Wiedniu rocznej stypendyi wynoszącej 42 zł. w.a. pobiera. 5.Jan Oleownik, młynarz tutejszy, który na cele szkolne ofiarował 1000 zł. 6.Jan Lenert, Nr 58, który także na cele szkolne przeznaczył 30 zł.  Po zakończeniu mowy i odśpiewaniu pieśni dziękczynnej ,,Nuże Bogu dziękujmy” nastąpiło pokrzepienie dla dziatwy szkolnej, którego koszta zebrani przy tej uroczystości członkowie gminy chętnie pokryli. Gdy rozpuszczono dziatwę szkolną do domu, odbyła się uczta, przy której muzyka wesoło przygrywała, a toasty wznoszono, a to: na cześć Najjaśniejszego pana Cesarza; na mówcę przy tej uroczystości przewielebnego pana pastora Pustówkę, na przodków naszych, którzy przed stu laty tę szkołę założyli a tak dzisiaj 100. Jubileusz założenia tej szkoły umożebnili; na burmistrza tutejszego Pawła Lenerta, na nauczyciela tutejszego i jego małżonkę; na obecnych członków gminy, których żonki się przyczyniły, aby szkołę ku tej uroczystości tak pięknie przyozdobić, a oni zaś datkami swoimi znaczną część kosztów tej uroczystości pokryli; jako też i na tutejszą kapelę, która swoje usługi dla tej uroczystości bezpłatnie ofiarowała. Okrom tego tez się jeszcze dodawa że p.A.Lippus i p. Wohlfeiler tutejszy restaurator ku tej uroczystości, po ¼ hktl piwa darowali, za co się im na tem miejscu osobno serdeczne podziękowanie składa. Dałby Bóg, aby ta szkoła na ten czas o jednej klasie się znajdująca, a która już teraz 99 dziatek do niej uczęszczających posiada, na przyszłość rosła i  kwitła a nim zaś 200. Rocznica założenia tej szkoły nastąpi, aby się przynajmniej na 2. klasy rozszerzyła.

W/w artykuł ukazał się w  gazecie Nowy Czas Nr 18 z dn. 16 września 1894 r.- pisownia oryginalna

Zgon śp. Pawła Kukucza – 18.02.1908 r.

Mazańcowice.( Nauczyciel Paweł Kukucz †) W dniu 18. lutego umarł tutaj emerytowany nauczyciel Paweł Kukucz, licząc blisko 70- lat. Urodził się w r. 1839 w Trzycieżu, ukończył niższe gimnazyum ewang. i preparandę w Cieszynie, 2 lata pracował w szkole ewang. prywatnej w Komorowicach a od r. 1858-1895 był nauczycielem  w szkole ewang. prywatnej w Mazańcowicach, a od r. 1895-1906 w tej samej szkole, przemienionej na publiczną.  Pracował tedy w zawodzie nauczycielskim 50 lat. Ś. p. Paweł Kukucz był żywym, gorliwym członkiem zboru  ewang. w Międzyrzeczu, przez wiele lat był członkiem presbyterstwa a od 2 lat zastępcą kuratora. Należał także do Wydziału gminnego w Mazańcowicach. U swych kolegów, jak również u swych współobywateli bez różnicy wyznania był poważany i lubiany. Pogrzeb jego odbył się wśród licznego udziału ludności. Funkcyi pogrzebowych dokonali księża Pustówka z Międzyrzecza i Modl z Bielska.

W/w artykuł ukazał się w gazecie Przyjaciel Ludu nr. 6 z dn. 15 marca 1908r.- pisownia oryginalna.

Zgon śp. Jerzego Górniak – 02.07. 1908r.

Mazańcowice. ( Nauczyciel Jerzy Górniak †) Na początku b. r. umarł tutaj wielce zasłużony nauczyciel emerytowany, Paweł Kukucz. A oto znów tutejsza gmina ewang. stanęła nad grobem jego następcy, nauczyciela Jerzego Górniaka, który dnia 2. lipca po dłuższej chorobie, licząc lat 34. Pochodził on z Gumien, uczęszczał do Seminaryum nauczycielskiego w Bielsku, był potem po kolei nauczycielem w Chebie w Czechach, Drogomyślu , Strumieniu a nareszcie w Mazańcowicach. Ś.p. Górniak był gorliwym i sumiennym nauczycielem. Cześć jego pamięci!

W/w artykuł ukazał się w gazecie Przyjaciel Ludu nr. 15 z dn. 2 sierpnia 1908r.- pisownia oryginalna.

opracował: Mariusz Fender

Komentowanie dozwolone tylko dla zarejestrowanych użytkowników. Zaloguj się lub Zarejestruj